Wij hielden van Michael Jackson, en van Bert en Ernie. Ook van sprookjes, voorgelezen door een man met zalvende stem, en van Kinderen voor Kinderen. Mijn vader hield van Jim Reeves (hierover later meer). Mijn moeder hield van alles behalve Jim Reeves.
Mijn zus was vijf jaar ouder. Dat simpele feit vond ik genadeloos oneerlijk. Het betekende dat ik nooit ouder zou zijn dan mijn zus, hoeveel spinazie ik ook at.
We vertrokken vroeg in de ochtend, en zouden pas laat aankomen.
De dagen daarvoor was mijn moeder al woest aan het inpakken geweest. Vakantie betekende: voorbereiding. Wij moesten zonnebrand mee, strandhanddoeken, schone onderbroeken, badpakken, emmertjes, schepjes, vormpjes, zeefjes, puzzels. Alles om de verveling straks tegen te gaan. Mijn moeder pakte stapels boeken in, die vrijwel allemaal ongelezen mee terug zouden reizen.
Mijn vader geloofde noch in voorbereiding, noch in vervelen. 'Niks doen' was een edele kunst, die hij gedurende de vakantie vol overtuiging beoefende.
Voor vertrek moest er geplast worden. Als je niet hoefde te plassen, deed je maar alsof of kneep je net zo hard tot er toch wat druppels uitkwamen. Onderweg werd er zo min mogelijk gestopt.
Mijn zus en ik installeerden ons op de achterbank, met kussens en dekens. Ik had een week ervoor het Donald Duck vakantieboek gekregen, waar je lekker in kon lezen en krassen en schrijven. In die week had ik, vervuld van ongeduldige voorpret, alle rebussen al opgelost. Maar het gaf niet. Ik zou op de hoek van onze straat toch al in slaap vallen. Om enkele uren later te ontwaken met de vraag: 'zijn we er al bijna?'
Nee, we waren er nog lang niet. We stonden in de file. We hadden al twee afslagen gemist. Het was bloedheet in de auto, want we hadden slechts open ramen en geen airconditioning. Het was zo heet dat mijn zus en ik al onze kleren uittrokken en met onze blote billen aan de leren achterbank bleven plakken.
Mijn moeder werd met de minuut nerveuzer. Had ze het gas wel uitgedraaid?
"Laat de hele teringboel maar ontploffen", bromde mijn vader vanachter het stuur.
En Bert en Ernie zongen:
Maak er wat van
maak er wat van
als je ontevreden bent nou doe er dan wat an
Maak er wat van
maak er wat van
moet je nou 'es kijken wat je allemaal niet kan
5 reacties:
mijn favoriet van "een uur niet zeuren" is natuurlijk de klassieker "geen ruzie in de auto (want daar schiet je niks mee op)", dat ernie doet alsof hij bert's sipje en sopje boek uit het raam gooit en het ongeevennaarde "buitenlands" praten:"un peut de veux de bateau. par flandre? duif motti, duif motti."
heb meteen weer zin in een auto vakantie!
kus
Un peu de veux de bateau?
"Beu le veu de drapeau, de beule pinatran" Waar wij de vertaling: "De trui wil opgehangen worden, de trui stinkt" in vermoeden.
Maar buiten dat, wilt u met ons trouwen? Wij van de Bubbelebim zoeken al jaren naar een dame die we wakker kunnen maken om letterlijke herinneringen aan Bert en Ernie met ons op te halen.
Wanneer komt het verhaal over Jim Reeves?
haha heel herkenbaar alleen had mijn stiefbroertje de pu hij was een game jongentje
JAAA zo waren ook al mijn vakanties! maar dan had ik een broer. en ik was de auto. EH de oudste.
Een reactie plaatsen