# 26: Uit.

Ha, uitgaansfoto's! Net als je lekker dronken bent, of het nog moet worden. Voordat je jankend in je eigen kots ligt, of zogenaamd temperamentvol je geliefde een stomp voor z'n muil verkoopt omdat z'n kop je niet aanstaat. Gezellig!
Ik heb altijd moeite gehad met de kwestie: "te poseren, of niet te poseren." Als je niet poseert is de kans groot dat je scheef, scheel en mongoloïde op de foto komt te staan. Als je wel poseert lijk je verdomme wel een poseur. Dan maar lelijk op de foto, denk ik vaak. Wat dus resulteert in onderstaande genante gruwel.





Toen ik nog een klein mopje was wist ik me ook al geen houding te geven als ik op de foto moest. Ik zette meestal een brede glimlach op, alle tanden bloot en allerminst oprecht. Waarna mijn moeder mopperde: "doe eens normaal."

Dan nog een kwestie. Die van het dansen. Ooit dacht ik goed al dan niet acceptabel te kunnen dansen. Tegenwoordig ben ik daar niet meer zo zeker van. Ik verval te vaak in dezelfde pasjes en ben wat van mijn soepelheid verloren, met name in de heupregio.
Ook dans ik het liefst alleen. Ik heb het geprobeerd, sensueel met z'n tweeën dansen bij wijze van voorspel, maar ik kan het onmogelijk serieus nemen. Mannen horen naar mijn mening ook niet 'goed' te kunnen dansen. Een beetje vent host er maar wat op los. Ik probeer me niet al te bewust van mezelf te zijn als ik dans, maar zodra ik daar over na ga denken ben ik me dus wel bewust van wat ik op dat moment sta te doen en wordt het een soort 'doen alsof je je niet bewust bent' wat dus eigenlijk gelijk staat bij poseren.
En zo heb ik meteen een bruggetje tussen twee onderwerpen geslagen. Ik moet nieuwslezeres worden!